شاعیر: کەماڵ ڕەحمانی زەنگیاوەیی
کتێب: سیلەچاوێک لە چوارینەکانی ئەبووسەعید ئەبوولخەیر
سەرناو: منصور حلاج آن نهنگ دريا
لەبارەی شیعر: نووسین: کەماڵ ڕەحمانی

(١٥)
منصور حلاج آن نهنگ دريا
کز پنبۀ تن دانۀ جان کرد جدا
روزی که اناالحق به زبان می‌آورد
منصور کجا بود؟ خدا بود خدا

مه‌نسووری حه‌لاج، ئه‌و پیره‌ی که‌وا
له قاپێلکی له‌ش رووحی کرد جودا
ئه‌و ڕۆژﮦ ده‌یوت: ئه‌من خودامه
خۆ مه‌نسوور نه‌بوو، خودا بو خودا